اینجا زنان

همه

چادرشان بوی نفت می دهد/

و دستهای حنا بسته شان

طعم کبریت بی خطر...

سکوت تن پوش شب بود/

پیش از طلوع سگها...

خنیاگر غمگینی ست

 خنیاگر غمگینی ست

که آوازش را از دست داده است

عشق را ای کاش زبان سخن بود...

 برای علی ...

زن : رفته جنگ

زن همسایه: شوهر منم سمساری رو جمع کرده رفته

...

مرد : آهن پاره/ سماور کهنه/ لوله بخاری/آینه/زنگوله/قابلمه خریداریم

زن : آقا من یه لباس عروس دارم نمی خرید؟

مرد: لباس عروس می خوام چیکار 

زن : تورو خدا ثواب داره /شوهرم رفته جبهه/ احتیاج دارم

مرد: باشه بده/ اما عوضش پول نمیدم / ببین ازین آت آشغالا چی به دردت می خوره وردار ببر

زن : آینه میخوام/ سالهاست خودمو ندیدم

مرد : اِ خانوم  این دخترا زیر دامن ِ عروس چیکار میکنن ؟

زن :هیس / از شب عروسیم این تو  قایمشون کردم/ مبادا شوهرم ببینه

مرد : بیا اینم آینه /یه دل ِ سیر خودتو نیگا کن

زن : این که خیلی رنگ و رو رفته ست

مرد : آینه سالمه / این چهره ی خودته

...

زن همسایه : نگفت دختراتو کجا میبره؟

زن: گفت میبره جبهه /عوضشون اسلحه بیاره

/مهم اینست که دامنم گل دارد

چه اهمیت دارد بالای شهر یا پایین شهر

/مهم اینست که دامنم را پایین میکشم

چه اهمیت دارد کدام خانه / کدام مرد

مهم اینست که دامنم میان ساق ها و کفش هایم

/گیر کرده

چه اهمیت دارد چه میخواهند

/مهم اینست که پاهایم برای رهایی تقلا میکند

چه اهمیت دارد شب است یا روز

مهم اینست که دگر چادر به سر کرده ام