دخترکی سنگک به دست
و چادر بر سر
به سویم سنگ می پراند/
سرم می شکند
و
از میانش
پرنده ای آغاز می کند
آوازش را...
نوشته شده در شنبه 13 بهمن1386ساعت 18:19
توسط اوستا
| تبليغات | X |
