بالابان می نوازد و
دستانم چون دخترکانی به خواب رفته
و انگشتانم چون زانوان خسته ی ماده آهویی
بالابان مرا جادو می کند
و من
گوشه ی کاغذ را به شعر
سرخ نگه می دارم
نوشته شده در پنجشنبه 29 فروردین1387ساعت 16:56
توسط زن